Friday, August 19, 2016

SAYA MALALA - Malala Yousafzai dengan Christina Lamb



Bagi yang sering mengikuti perkembangan peristiwa antarabangsa, nama Malala Yousafzai mungkin tidak lagi asing di telinga. Seorang pejuang asasi hak kanak-kanak untuk mendapat pelajaran, nama beliau masyhur mendadak apabila beliau ditembak oleh Taliban sewaktu pulang dari sekolah. 

Buku ini merupakan terjemahan daripada buku asal berbahasa Inggeris yang bertajuk 'I Am Malala' yang diterbitkan pada Oktober 2013. Agak lambat buku ini diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu. Namun memiliki buku ini amatlah berbaloi. Penterjemahan yang dilakukan oleh Zaleha Abidin amatlah baik dan tidak terasa sebarang kejanggalan dalam rentak pembacaan seperti sesetengah buku terjemahan. Terasa seolah-olah Malala sedang bercerita secara terus dengan pembaca. Walau bagaimanapun terdapat terlalu banyak kesalahan menaip yang hamba andaikan satu kecuaian oleh penterjemah begitu juga editor yang sama ada lansung tidak membuat semakan ataupun cuma membaca secara melangkau muka surat. Contohnya perkataan berkhatam yang sepatutnya ditulis berkhatan. Ada juga beberapa perkataan yang tidak cukup hurufnya. Ada juga perkataan yang hamba tidak faham maknanya seperti ayat berikut :- "...Dia mendapati dua sentimeter saraf saya hilang di mana ia meninggalkan temurung....." Hamba tidak faham apa erti temurung dan pencarian hamba di dalam kamus dewan online tidak memberikan apa-apa jawapan. Begitu juga dengan ayat ini:- "....dan saya tidak merungut apabila mereka menanggalkan kokok daripada kepala saya...". Kerana itu saya merasakan seolah tiada penyemakan sebelum edisi bahasa Melayu ini diterbitkan.

Membaca kisah kehidupan Malala di Swat amatlah menyeronokkan. Sebuah tempat sejuk di kawasan pergunungan yang turut mempunyai banyak puing-puing sejarah. Segalanya amat indah sehinggalah Taliban memusnahkan segala-galanya. Malala amat sukakan pelajaran dan suka ke sekolah. Namun Taliban pula melarang anak gadis khususnya yang telah baligh daripada ke sekolah. Bahkan sekolah tempat Malala dianggap sebagai tempat menyebarkan perkara yang menyeleweng daripada ajaran agama.

Menyedari peri pentingnya pelajaran kepada anak-anak perempuan, Malala serta bapanya amat lantang menyuarakan pandangan mereka sama ada melalui pengucapan awam, temuramah media cetak dan televisyen serta menganjurkan perarakan aman. Malala adalah umpama api dalam sekam kepada Taliban. Ini membawa kepada peristiwa beliau ditembak di kepala sewaktu dalam perjalanan pulang dari sekolah. Peristiwa itu turut mencederakan dua orang sahabat beliau yang lain.

Rawatan awal yang beliau terima di Pakistan telah menyelamatkan nyawa beliau, namun doktor yang merawat menyarankan beliau di bawa ke hospital luar negara bagi rawatan seterusnya memandangkan kepakaran serta kemudahan lanjut tidak ada di Pakistan. Ini memandangkan kecederaan beliau menyebabkan otak beliau membengkak serta menyebabkan beberapa saraf di mukanya rosak menjadikan kawasan berkenaan tidak dapat digerakkan sehingga beliau tidak boleh menutup sebelah mata serta tersenyum. Namun beliau tidak tahu itulah kali terakhir beliau berada di Pakistan dan tidak akan kembali lagi. Sehingga buku ini ditulis, Malala sekeluarga telahpun berada di Birmingham dan beliau telahpun belajar di sana. Beliau bahkan semakin giat memperjuangkan hak kanak-kanak sehinggalah dianugerahkan hadiah Nobel Keamanan. Mungkin beliau merupakan penerima hadiah tersebut yang paling muda setakat ini.

Membaca kisah-kisah Taliban yang dipaparkan, hamba dapat merasakan bahawa kumpulan ini mempunyai semangat yang kuat untuk melihat Islam diamalkan, namun satu yang mereka kurang - ilmu! Hamba tidak bersetuju apabila anak-anak perempuan tidak dibenarkan untuk belajar bahkan tindakan mengebom sekolah sehingga mengorbankan nyawa orang awam adalah tindakan yang bacul serta penakut. Ini kerana mereka membunuh orang yang tidak bersenjata serta tidak mampu mempertahankan diri sendiri. Apatah lagi yang dibunuh itu adalah golongan yang ingin menuntut ilmu. Di negara kita juga ramai yang pro Taliban - tapi mereka juga menghantar anak-anak perempuan mereka ke sekolah. Hamba teringat kata-kata pensyarah hamba dahulu, Dr Hassan Al Alami, kata beliau lebih kurang - Membiarkan anak-anak perempuan tidak bersekolah sehingga mereka menjadi jahil adalah lebih bahaya daripada membiarkan mereka tidak berpelajaran!!


No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...